Boodschappen, Bas en het brood

Boodschappen, Bas en het brood

Het is zo’n typische zaterdagmiddag. Ik ben niet de enige die op het laatste moment nog besluit om aan het eind van de dag nog even de weekendboodschappen te halen. In de bakkerij gedeelte van de supermarkt ruikt het heerlijk. Zelfs op dit tijdstip wordt het brood nog steeds afgebakken en in manden gelegd.

Er loopt een papa met zijn zoontje van, ik schat, een jaar of 4.Het manneke ziet verschillende mensen brood uit de manden pakken en volgt dat voorbeeld. Waarop papa het kind toespreekt: “Bas kijk eens naar die mevrouw! Dat mag niet van haar, straks wordt ze heel erg boos op jou.“

De mevrouw in deze is een meisje van 16 die serieus met haar snij-taak bezig is. Ze ziet dat de papa naar haar wijst, mist de boodschap totaal, en lacht lief naar Bas die haar met grote ogen aankijkt. Die boodschap is voor Bas verwarrend. Volgens papa is die mevrouw boos, en toch lacht ze lief.

Ik sta er bij en kijk er naar en begrijp wel hoe het komt dat Bas het niet snapt. Mijn advies in deze voor de papa is: “Leg aan Bas uit wat volwassenen doen in een supermarkt. Grote mensen komen spullen (boodschappen) uitzoeken in de supermarkt en doen die dan in de kar. Als je alle benodigde spullen hebt verzameld, loop je naar de kassa om deze af te rekenen.”

Spreek bijvoorbeeld met een kleuter af dat hij vier boodschappen mag pakken als papa verteld heeft welke Bas mag pakken. En als Bas dan toch misschien iets pakt wat niet was afgesproken, vertelt papa dat hij het niet fijn vindt dat Bas het pakt.

Op deze manier is het voor Bas duidelijker wat er wel en wat er niet van hem verwacht wordt in de supermarkt en kunnen ze de volgende keer samen gezellig terug lachen naar de mevrouw van het brood.