Groei en loslaten

Groei en loslaten

Met regelmaat krijg ik te horen dat ik te benijden ben om de hoeveelheid flow in mijn leven…
Een goed lopend bedrijf, drie fantastisch studerende kids, twee dotten van honden en een leuk huis. Ik kan mij voorstellen dat het vanaf de buitenkant lijkt alsof het vanzelf gaat. En onder vanzelf versta ik dat iets weinig moeite kost. Iets wat ik niet herken in mijn leven en dat kan ik dus helaas niet zeggen. Iedereen weet ergens ook wel dat men met tegenwind het meest leert .

Wind tegen ervoer ik 12 jaar gelden met het verlies van mijn paps en onlosmakelijk met zijn dood begon een proces van loslaten. Dat hij zelf voor het einde gekozen had maakt dat ik stevig moest herkaderen en accepteren dat er een voor en na mijn vader zijn dood was. Het leven krijgt een andere wending en het is dan mee gaan met de stroom of verdrinken. Ik koos voor hulp zoeken en mee gaan. Een intens proces van jaren maakte dat ik veranderde en ik noem dat positieve groei. Een gevolg schade van groei kan zijn dat je de ander kwijt raak en dat was in mijn geval de papa van de kinderen. Niet fijn en wederom loslaten en rouw…

Na de stevige tegenwind die ik met mijn vader en de scheiding had blijkt er nog meer zwaar weer op komst. Twee jaar geleden stapte mijn broer uit het leven en dat maakt dat ik compleet verdrink en moeite heb om te blijven drijven en raak volkomen uitgeput. Ik kies voor een man waar ik eerder een relatie mee heb gehad die mij een plek op het droge bied. Heel fijn om weer iets van een basis te ervaren en bij te komen. Dankbaar dat ik een redder in nood heb gevonden.
Ruim anderhalfjaar na de dood van mijn broer maak ik met mijn dochter een reis naar Bali waar ik in de voetsporen van mijn broer loop en daar gebeurd iets wat ik niet kan duiden in woorden. Geen therapie had dit kunnen vervangen en ik kom dan ook beter terug van deze reis. Het gevolg is dat ik weer in staat ben om op eigen benen te staan en dat maakt dat de relatie waar ik in zit stroef gaat verlopen.

Het opleidingsintistuut loopt boven verwachting goed en ik groei uit mijn jasje. Ik voel me gedwongen keuzes te maken en kies voor een enorme stap en ga op zoek naar een groter pand. In het blok waar ik zit met mijn huidige praktijk staat er een te koop en zodra ik in het pand sta weet ik het.. “als ik verder wil moet ik los laten”. Een dag later is mijn meneer van mening dat hij de relatie moet beeindigen en dat is voor mij een open deur en stem in met zijn verzoek. Intens verdrietig en met gebroken hart en toch diep in mij weet ik dit is het juiste. Moeilijk dat iets zo dubbel kan voelen.
De koop van het pand is met vier weken rond en de komende verbouwing houdt mij meer dan bezig en dat is fijn, ik richt mijn energie op het het pand en de groei van het bedrijf.

Een plek om uit te waaien is mij heilig in alle hectiek en deze staat in Zeeland. Een oude stacaravan geeft mij rust. Op 31 juli (de verjaardag en begraaf dag van mijn broer) ben ik in Zeeland Bruinisse. Om niet te veel te verdrinken in verdriet ben ik de tuin aan het snoeien en kom ten val en kneus een rib. Geen idee dat het zo veel pijn kon veroorzaken. Dit geeft mij stof tot nadenken ik mag even naar binnen en voelen. Wat maakt dat ik zo raar val? De caravan was de plek waar ik altijd samen met mijn ex vriend was en de energie daar is van ons samen. Hem loslaten was lastig en nu mag ik ook de plek van ons ook los laten. Er wordt een hoop van mij gevraagd en ik besluit dat weerstand zelden meegeeft en zet met de tranen op mijn wangen mijn geliefde plek te koop.

In het gezin thuis loopt ook een proces van loslaten. De jongste van de drie kinders Lucas gaat verhuizen voor zijn studie naar Tilburg. Ik noem de jongste ‘mijn snuitje’ en ga hem zo missen! Ik spreek het uit en we weten dat we elkaar meer los moeten laten en huilen samen. Hij pakt zijn tas voor Tilburg en ik voor Ibiza we gaan beide vetrekken. Raar gezien ik weet dat hij definitief de deur uitgaat en dat voelt zo naar.

De caravan is inmiddels verkocht en buiten het praktische deel dat alles nog leeg moet geeft het wel rust in mijn hoofd. Ik heb beloten het geld te her inversteren. Voor volgend jaar staan er twee weken Ibiza op de planning samen met de kinderen en aanhang (Ruben de vriend van Dorien en Jasmijn de vriendin van Lucas). Ik richt mij graag op positive energie en geniet graag met mijn kinderen. En eerlijk, als ik roep dat ik naar Terschelling ga gaat er echt niemand mee! Roep Ibiza en iedereen is on board. Noem het omkopen en ik geef toe. Voorlopig word ik blij van de gedachten dat we volgend jaar met de hele crew op vakantie gaan en waarschijnlijk komt ook mijn mama langs voor een paar dagen. Dus mijn zomer is volgend jaar op voorhand al geslaagd.

Voor mij is het veel loslaten geweest afgelopen tijd en creeer gelukkig ook veel moois met mijn prachtige kinderen en alle intens lieve en mooie mensen om mijn heen. Dankbaar voor alle processen snak ik nu toch echt naar iets meer rust in mijn leven en een als er een leuke meneer langs komt dan graag een die niet terug schrikt van een beetje groei. Groei en loslaten zijn klaarblijkelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden als thema’s in mijn leven. Thema’s karmisch kunnen ook klaar zijn en geen idee wat het universum nog voor mij in petto heeft en als ik een verzoek mag doen dan graag rustig weer met af en toe een briesje voor mij en mijn dierbaren!

Waar ik sta nu in het leven ging wat mij betreft niet vanzelf. Voor mijn gevoel heb ik hard gewerkt voor waar ik nu sta en wie ik ben. Wel ervaar ik in het loslaten flow! Als je door de weerstand kunt gaan en durft los te laten en daarbij het verdriet accepteerd komt er weer moois op je pad. Iets waar ik mij ovoorwaardelijk aan vast hou als mijn grondvesten gaan wiebelen. Iedereen maakt lastige en nare dingen mee en dan verlies je even het vertrouwen in het leven en dat is logisch en gelukkig kan het ook weer terug komen.