Keuzes maken

Inmiddels geven we al heel wat jaren opleiding en iets wat niet veranderd is, is het antwoord in een dilemma, “dat ga ik overleggen met…..”. Best interessant in een tijd waar we steeds zelfstandiger worden. En misschien als we de lagen van overleg afpellen, we komen waar het werkelijk om gaat namelijk de verantwoording dragen voor je eigen standpunt. Het is en blijft lastig om keuzes te maken en daar voor te gaan staan. Zeker als het jouw gezin en of partner misschien benadeeld. Voor een vrouwelijke student kan het zo zijn dat het tijd besteden aan een studie voor het gezin zodanig bezwaarlijk kan zijn, dat het een reden is om niet te gaan studeren. Blijf je dan thuis voor de ander of vind je het misschien lastig om het gezin wat meer los te laten? Je partner runt het huishouden in de regel anders dan dat jij het zou doen. De ervaring leert dat anders niet fout hoeft te zijn. En onder aan de streep blijf je dan misschien ook niet thuis voor je gezin en het huishouden, maar voor jezelf! Niks mis mee, zolang je helder hebt wat je onderliggende drijfveer is van je keuze. Als jij helder hebt wat de onderliggende reden is voor je beslissing kun je er waarschijnlijk ook achter staan. Heel fijn als je congruent bent met je keuzes, dan klopt je gedrag met wat je zegt. Helderheid is een mooi iets en geeft vaak ruimte.

Zelf ben ik gaan studeren omdat mijn jongste zoon Lucas in zijn beginperiode duidelijk niet lekker in zijn velletje zat . Voor mij voelde het aan alsof hij zich niet veilig voelde in zijn eigen lijfje. Doordat hij twee keer hersenvliesontsteking had gehad leek hij zijn lijfje ook iedere keer af te stoten. Ik zag dat Lucas net iets meer nodig had dan ik of de zorg hem op dat moment konden bieden. Mijn gevoel werd steeds sterker. Lucas moest beter in zijn lijfje komen. Zijn weerstand omhoog zodat hij niet meer zo ziek hoefde te worden. Ik wilde niet meer afhankelijk zijn van de omgeving. Deze kon Lucas voor mijn gevoel toch niet geven wat hij nodig had. Ik wilde weten wat dit kind echt nodig had om goed in zijn vel te zitten en om zich veilig te voelen. Dit is voor mij de aanzet geweest om op zoek te gaan. En zo ben ik gaan studeren. Een keuze die voor mij helder was en ik ging voltooien. Echter had ik geen idee waar het mij zou brengen.

De keuze die ik gemaakt heb was voor mij helemaal goed en heeft geleid tot iets wat ik nooit had durven dromen (en op dat moment ook niet had willen weten). Vanuit mijn onzekerheid toen, had ik waarschijnlijk een stap terug gedaan als ik had geweten hoe groots De Regenboog zou gaan worden. Meer kennis creëren heeft niet alleen geleid tot de juiste keuzes kunnen maken voor Lucas, het leidde ook naar meer kracht in mijzelf. Het pad wat ik liep nodigde mij uit om stappen te maken die voor mij heel spannend waren en ik werd hierdoor een leukere versie van mijzelf. Lucas is, behalve een blijvend verminderde weerstand, boven alle verwachtingen uitgegroeid. Ons is verteld dat hij waarschijnlijk een laag niveau zou hebben door de twee keer hersenvliesontsteking en niets is minder waar gebleken. Hij studeert psychologie aan de universiteit en haalt als hij zo doorgaat in het eerste jaar al zijn propedeuse.

Het is voor hem een bewuste keuze om psychologie te gaan studeren en hij wil zijn holistische achtergrond en opvoeding gaan combineren met de kennis van de psychologie. Hij is daar heel congruent in en dat maakt het voor mij gemakkelijker om hem los te laten als moeder. Zijn keuze, en daar staat hij voor. Mooi om te ervaren wat het met je kan doen als je keuzes kloppen. Waar de keuzes je uiteindelijk brengen is altijd een verrassing! Laat je verrassen door het leven, ook dat kan een keuze zijn….