Koningsdag

Ik word wakker en wat mij betreft (na koningsnacht) staan er net effe te vroeg vijf jongens van rond de zestien in de woonkamer. Dit zijn de vrienden van Lucas, de jongste telg hier in het huis, en de gasten zijn met een minimum van 1.80 meter zeer huis vullend.

Al rap installeren ze zich in de tuin en blijken een missie te hebben! De hele ploeg gaat naar een groot feest in Dordrecht (ondertiteling; met zestien kom je nergens in en met koningsdag wel). Na overleg onderling gaan ze nog even het dorp in, iets eten en op de trein.

Aansluitend komt Daan, de middelste van het gezin, na zijn shift van de AH sprankelend thuis om te melden dat hij gevraagd is om met zijn vrienden koningsdag te gaan vieren in Hoek van Holland. Een van de ouders van is in het bezit van een strand huisje en dus ze zullen daar blijven slapen, “leuk hè mam”!

Als ik doorvraag aan zowel Daan als Lucas, hebben ze beide de treinreis, de kosten, en alles er omheen al uitgezocht en zorgvuldig gepland. Een akkoord van mijn zijde maakt dat de plannen definitief vorm krijgen. Ik kan mij voorstellen dat er ouders zijn en dit lezen en denken; “ohhh nee dat zou mijn kind niet mogen”. Bedenk dan dat plannen en organiseren iets is wat kinderen moeten leren. Als ze iets graag willen zoals hierboven beschreven, is dat een mooie stap in het leren hoe te plannen en laten ze dat nou juist nodig hebben om überhaupt iets van de toekomst te kunnen maken.

Als ouder zullen we het kind moeten loslaten zodat zij hun eigen positieve ervaringen kunnen opbouwen in plannen, concentreren en doorzetten. Drie belangrijke vaardigheden die je nodig hebt bij het maken van huiswerk! En dat huiswerk is in de regel nou ook juist het ding waar pubers erg slecht in zijn. Waarom? Hun puberhersenen zijn tijdens de adolescentie nog volop in ontwikkeling. De prefrontale cortex (die zorgt voor rationele beslissingen) is pas uitgerijpt als je kind 23 jaar oud is. Vooruit plannen is daarom nog erg moeilijk. Ook zijn pubers snel afgeleid en niet gevoelig voor lange termijn beloningen. Dat maakt het lastig om pubers te motiveren voor stappen waar ze zelf het nut niet van in zien.

Natuurlijk is de puber planning niet altijd de mijne; zeven pubers die om half twaalf frikadellen staan te bakken (in de tuin) om een dammetje voor de dag te leggen en daarbij liters cola verorberen is echt niet mijn idee van een vullende maaltijd. Toch hadden ze erover nagedacht dat ze eerst moesten eten voor vertrek, dat is dan weer positief! Het begeleiden van pubers is een hele uitdaging en de eigenschappen vertrouwen en loslaten worden veelvoudig van mij gevraagd. Gelukkig zijn ze zeer zelfredzaam en kwamen ze stuk voor stuk, volgens afspraak, op tijd weer thuis met weer een nieuwe positieve ervaring rijker. En zoals onderzoekster Ann Marie Roepke concludeerde; “we kunnen door positieve ervaringen blijvend groeien”!