Liegen en pubers

Liegen en pubers

Als ik google op ‘liegen pubers’, kom ik uit bij de site van JM voor ouders. Hier staat; “Pubers liegen over het algemeen meer dan ouders denken. Zij hebben behoefte aan meer ruimte en privacy, eisen vaak grote vrijheid zonder bewezen te hebben ermee om te kunnen gaan”. Maar wanneer wordt liegen een probleem?

  • Bij opzettelijk schade toebrengen van een ander (kind)
  • Uit puur eigenbelang handelen, egocentrisme handelen
  • Als ouders hun kind niet meer kunnen vertrouwen bij serieuze zaken

Ik heb gemerkt dat liegen iets is wat in ieders kaders een ander definitie heeft in het dagelijks leven. Mijn kaders in onwaarheden zijn redelijk abstract, ik spreek graag de waarheid en heb moeite dit niet te doen. Natuurlijk zal ik het je redelijk subtiel zeggen als die jurk je niet staat net als de lippenstift die op je tand zit of het label dat omhoog zit in je nek. Eén vriendin zei laatst “Aan jou kan ik altijd vragen of mijn haar nog goed zit”. Vanuit dit voorbeeld voed ik op; het is toch ‘walk your talk’ en kinderen doen niet wat je zegt maar doen wat jij doet!

Dinsdag vertrok Lucas met vier vrienden voor een dagje naar Antwerpen, hij heeft het gevoel dat hij de wereld moet gaan ontdekken, dus over de grens is leuker dan Amsterdam. Gedurende de dag krijg ik een app met de mededeling dat een vriendje niet mee mocht van zijn ouders en dat hij de gehele dag ‘bij ons thuis’ is bij eventuele navraag van zijn ouders. Ahum…, ik tracht rustig in en uit te ademen en voel mij op zijn zachts gezegd zeer oncomfortabel bij deze informatie. Ik bel het vriendje en die heeft geen bereik; de phone staat uit. Oké, ze zijn al in België, dat is helder. Nu maar hopen dat ze veilig thuis komen. Ditmaal ben ik echt bezorgd, en dat is iets wat ik zelden heb. Door deze actie van zoon lief en vriendje, ben ik in een rol gestopt die ik niet wens, en dat maakt mij onrustig.

Als dan ook de bel gaat om 21 uur sta ik rap bij de voordeur om ‘verhaal’ te halen. Ze hebben het erg leuk gehad en ik laat ze even de ervaring delen voordat ik van wal steek met mijn bezwaar over het liegen en het effect dat het heeft op mij. Het vriendje schrikt hiervan en biecht op dat het Lucas zijn plan was omdat hij zelden mee mag van zijn ouders en het vragen leverde dit risico op. Een dagje bij Lucas, zou zonder problemen geaccepteerd worden. Ik kijk naar Lucas en hij zegt dat hij mijn bezwaar begrijpt en samen met het vriendje beloven ze dit niet meer te doen.

Die avond krijg ik nog een app van het vriendje met de mededeling dat hij alles aan zijn ouders met terugwerkende kracht heeft verteld en nogmaals excuses naar mij toe. Normaliter hang ik een consequentie aan het liegen maar deze vind ik lastiger. Lucas scoort niet op een van deze drie punten

  • Bij opzettelijk schade toebrengen van een ander (kind)
  • Uit puur eigenbelang handelen, egocentrisme handelen
  • Als ouders hun kind niet meer kunnen vertrouwen bij serieuze zaken

Sterker nog hij heeft gelogen uit belang voor een ander maar nog steeds is het liegen…

En ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik hier precies weet hoe hier mee om te gaan. Soms is opvoeden streng consequent zijn en dan weer meebewegen en soms weet je niet waar je exact goed aan doet, het was goed bedoelt dat dan weer wel!