Maandagochtend

De zon schijnt door het kiertje van mijn gordijnen heen. Ik begin te ontwaken, kijk op de wekker en stap mijn bed uit om te checken of de jongens al op weg zijn in hun ochtend schema. Normaliter word ik wakker van mijn oudste zoon Daan omdat hij altijd vroeg op pad moet.

Als ik ineens geluid hoor van zolder met een kreet “shit ik heb me verslapen” schrik ik me een hoedje. Hij verslaapt zich nooit en precies vandaag staat er een event in Amsterdam op de schoolagenda.

Ik schakel snel mee en ren met hem mee om tijd te winnen, smeer zelfs zijn boterhammen, pak zijn drinken en stop alles in zijn tas. Daan kan opschieten en het levert hem op dat hij binnen vijf minuten richting de Randstad rail loopt.

Zo, dat was even stressen, en met goed resultaat, dus ik ga richting koffiezetapparaat om even wakker te worden. Een tweede kreet, dit keer uit de tuin, verstoort mijn koffie momentje…. De scooter van mijn 2e zoon weigert dienst, de kickstarter is lam met als resultaat; er is geen geluid uit het apparaat te krijgen. Helder, deze gaat niet meer starten! Dus even weer schakelen, de fiets pakken en hop naar school. Helaas denkt Lucas van zestien daar heel anders over. Hij is intens boos dat de scooter het niet doet, is de sleutel van het hek kwijt en ook nog de sleutel van zijn fiets. Beetje vervelend en laten we vooral gaan denken in oplossingen. Fiets via de achterkant van de garage naar buiten en zoeken naar de fiets sleutel is stap een. Zijn oplossing is iets simpeler; hem ziek melden op school zodat hij op zijn gemak kan zoeken. Hij is nu toch al te laat en vandaag is daardoor een weg gegooide dag. Het is een verschil van perceptie, zal ik maar zeggen.

Ondertussen zoekt hij met veel bombarie en ondertiteling het huis door naar de zoekgeraakte sleutels. Ik herken het gestress van het zoeken naar sleutels van mijzelf hierin, ik ben zelf ervaringsdeskundige als het gaat om kwijtgeraakte sleutels. Om deze rede irriteert het me dan ook dat hij deze eigenschap in het kwadraat over heeft genomen. Bij pubers ligt er wel meer onder een vergroot glas weet ik inmiddels, en dit zakt naar mate de pubertijd wegvloeit. Gelukkig heb ik al twee exemplaren met het merk ‘goed gelukt’ door de pubertijd gesleept. Het blijft een ware uitdaging voor een avondmens, als mijzelf, om in de ochtend zo actief te mogen schakelen en dat terwijl ik rustig koffie wil drinken en traag kan en wil opstarten vandaag. Ik hoor mijzelf mopperen en toelichten dat ik graag wil dat hij in de avond zijn spullen controleert.

Gisteravond was ik druk met hem naar zijn matras te krijgen. Dus die sleutels zaten ook niet in mijn hoofd, ik was te druk hem ‘op tijd’ op zijn bed te krijgen. Daar hebben we gelijk een heldere afspraak over gemaakt gezien ‘op tijd’ een flexibel begrip is. Ze moeten vanaf vandaag zorgen dat ze voor tien uur s avonds klaar zijn voor bed. Ze hoeven dan nog niet naar bed maar zijn wel klaar. Om te voorkomen dat er om half twaalf nog dood leuk een uitgebreid douche traject van drie kwartier ingezet wordt onder het motto: rekken strekken en erbij blijven…
Opvoeden blijft een uitdaging en de kunst is duidelijk te blijven. De reactie op de nieuwe avond regel van Lucas was dan ook; “fijn dat je een duidelijke regel geeft, nu is het helder”.

Alleenstaande ouders denken vaak dat het moeilijker is om een kind discipline bij te brengen als er geen steun van een partner is. Maar je aanpak zou precies hetzelfde moeten zijn als wanneer je samen met iemand een kind zou opvoeden. Veel alleenstaande ouders maken zich zorgen als er geen vader- of moederfiguur in huis is. Moeders kunnen dit vooral sterk hebben als ze alleen een zoon opvoeden en andersom; vaders kunnen dit hebben als ze alleen zorgen voor hun dochter. Op zich logisch en uit ervaring weet ik, dat het intensiever is omdat je altijd ‘dienst’ hebt.

Belangrijk is, in elke situatie; zorg voor helderheid en wees consequent. Maak regels duidelijk en support deze in gedrag en communicatie. Dit maakt het opvoeden, dat best een hele klus is, een stuk leuker!

De fietssleutel is terecht en Lucas is uiteindelijk, met frisse tegenzin (te laat), op de fiets naar school vertrokken. De sleutel van het hek mag nog door hem gevonden worden en ik ga nu genieten van mijn koffie en de rust!