Opvoeden

Vanuit mijn professie en als ervaringsdeskundige ben ik 24/7 met kinderen en opvoeden bezig. Een taak die intensief is en voor mij mooie en leuke uitdagingen biedt. Niet iedereen om mij heen denkt hier zo over; met regelmaat tref ik ouders die met het handen in het haar zitten en hoor ik verhalen, waar ik na 16 jaar therapeut zijnde, nog steeds van onder de indruk ben.

Soms gaat ouderliefde wel erg ver. Zo is vijfjarige Dexter geen jeugddelinquent in spe, maar heeft hij volgens paps en mams ADHD en slechte vriendjes. Dat hij tegen andere kleuters “kill, kill, kill, I wanna kill you” roept, is volgens de ouders slechts een gevolg van zijn hoogbegaafdheid: “hij spreekt al uitstekend Engels”. Het komt niet bij zijn ouders op dat hun opvoeding weleens met het gedrag van hun kind te maken zou kunnen hebben. Dexter mag namelijk alles zelf bepalen… Heel eerlijk gezegd; lastige kinderen en verwende aapjes voeden we toch echt zelf op!

Tegenwoordig ervaren wij ons een goede ouder wanneer je kind lief en tevreden is en dat betekend vaak dat we er alles aan doen om een woede uitbarsting te voorkomen. Dat geeft je kind een machtspositie omdat hij met zijn gedrag zijn ouders sterk kan beïnvloeden.

Soms voel ik me een heel ouderwetse moeder wanneer ik aangeef dat mijn pubers van 15 en 17 mee helpen in het huishouden. Voorbeeldige kinderen? Nee hoor, ook bij mij ruimen ze niet uit zichzelf hun rommel op, ze doen het omdat het moet van mij en een enkele keer hebben ze zomaar zelf wat gedaan (meestal omdat ze dan iets van mij willen). Een vriend van mij vertelde; (toen hij in de gaten had dat de kinderen voor mij gekookt hadden) “phoe als ik alleen al vraag om de woonkamer te stofzuigen na een werkdag zegt mijn zoon; doe dat ff lekker zelf pa!”

Mijn verwondering is groot als ik hoor dat de vriend dan uiteindelijk zelf gaat stofzuigen. Wat maakt dat hij na deze grote mond toch zelf de stofzuiger pakt, terwijl hij na een werkdag van 9 uur thuis komt en zijn zoon al drie uur achter de X-box zit en hem aankijkt met een blik van wat ben je laat en waar blijft mijn eten? Het antwoord is; ik wil geen ruzie maken met mijn zoon, dat verziekt zo de sfeer in huis. Dat betekend dus dat hij een conflict met zijn kind uit de weg gaat, zeker aan het einde van de dag wanneer je zelf al geen fut meer hebt.

Hoe moet een kind dat nooit gefrustreerd of teleurgesteld raakt problemen oplossen en teleurstellingen verwerken? Hoeveel doorzettingsvermogen verwacht jij van je kind? Een kind moet niet altijd zijn zin krijgen, moet niet alles krijgen wat hij hebben wil en moet niet altijd in het middelpunt staan van de belangstelling. Kinderen moeten wel leren omgaan met pech, anders raken ze bij de minst geringste tegenslag van de kook. Geef grenzen aan, grenzen bieden veiligheid. Een kind dat weinig “nee” te horen krijgt mist veiligheid en zonder veiligheid kan je als mens niet veel.

Een kind dat bij iedere tegenslag bij het handje wordt genomen, kan daar twee dingen uit oppikken, zegt ontwikkelingspsycholoog en gezinstherapeut Steven Pont. Ofwel hij denkt;

als er wat is, moeten er hulptroepen bijgehaald worden. Mijn ouders hebben zo weinig vertrouwen in mij, kennelijk ben ik niet in staat mijn eigen boontjes te doppen. Deze kinderen krijgen een te laag zelfbeeld. Die worden heel kwetsbaar.

Of een kind leert; er hoeft mij maar iets te overkomen en de halve wereld springt in de houding om mij te ontzien. Een kind die dit eruit pikt, krijgt een verhoogd zelfbeeld. Dat gaat de narcistische kant uit.

Ruim 80% van de moeders vindt dat we als ouders zelf draken van kinderen creëren. Doordat we niet consequent zijn (50%) en niet kunnen loslaten (39%). Ook vinden moeders zichzelf te gemakzuchtig (58%). We gaan uitgebreid borrelen met vrienden en zetten de kinderen met chips voor de tv (87%). En als het regent, fietsen ze zelf maar in regenpak naar school (62%). Mooi is wel weer dat wij ook degene zijn die onmiddellijk kunnen stoppen met ons toegeeflijke gedrag. Dus vanaf nu; ga geen confrontatie met je kind uit de weg, wees consequent, beloon goed gedrag met samen iets leuks doen en geef alleen cadeautjes op sint en verjaardagen. Mocht je plots toch overvallen worden door liefdesgevoelens geef je kind dan extra dikke knuffels en doe samen wat leuks.