Vakantie

Vakantie is naast tot rust komen ook een moment van bezinning. Mijn gezin en ik hebben een bewogen jaar achter de rug en onze vakantie dit jaar staat in het teken van rust, opladen en afstemmen met elkaar. Het verlies van mij broer dat nu bijna een jaar geleden is heeft een enorme impact gehad op onze gehele familie systeem. Verlies en rouw zijn intens en het feit dat het zijn wens was om niet meer bij ons te zijn maakt dat we het nauwelijks konden bevatten en dragen. Iedereen is anders en we kozen allen onze eigen manier van begeleiding in dit proces. Zo loop je naast elkaar je eigen pad. Dat maakt dat je in je rouw ook even het zicht op elkaar kan verliezen. Vandaar dat ik de keuze maakte om ons even terug te trekken voor tien dagen in een huis in de bergen van Spanje. In alle rust met elkaar op vakantie en terugblikken op het jaar wat geweest is. Een van de grote veranderingen na de dood van mijn broer was dat Dorien weer thuis kwam wonen. Dorien heeft door haar traject te lopen inzichten gekregen en besloten uit haar relatie te stappen. Gezien ze al een paar jaar ‘weg’ geweest was moesten we met elkaar opnieuw even afstemmen om te zien hoe het ‘weer’ thuis wonen zou zijn. Met goede afspraken aan de voorkant voelt het erg fijn om weer compleet te zijn.

Voor mijzelf was het afgelopen jaar een gevoel van ‘overleven’ en met de beperkte energie die ik had moest ik grenzen stellen en keuzes maken waar ik mijn energie aan kon, en wilde besteden. De middelste pakte de rol als ‘sterke man’ op en steunde waar hij kon, als dit voor hem ook paste, dit bracht hem groei en zelfvertrouwen. En de jongste zat vol in de pubertijd en kon maar moeilijk om gaan met het verdriet dat hij om zich heen zag. Dat maakte dat hij zich nog harder ging afzetten en behoorlijk dwars werd en met regelmaat weg schoot. Veel liefde, draagkracht en energie was er nodig om hem erbij te houden. En nu zitten we op een berg en blikken terug op ‘het’ jaar waarin Dorien ook haar examen gehaald heeft en Daan zijn fel begeerde plek voor zijn stage in Hilversum heeft gekregen en Lucas de jongste over gaat naar vwo 6.

Ik realiseer mij dat we op een kruispunt staan waar de kinderen meer en meer hun eigen weg gaan en deze setting van samen op vakantie misschien niet zo snel meer zal plaatsvinden. Het grote los laten voor mij is nu echt begonnen en dat is moeilijk na een verlies. Dat maakt dat ik ze juist graag bij mij heb. Door deze vakantie heb ik mogen ervaren hoe wijs ze zijn en door de gesprekken die we hier met elkaar hebben gehad weet ik dat er een intense verbinding is met elkaar. En dat is zichtbaar in hoe ze niet alleen naar mij, maar ook naar elkaar de spiegel voorhouden. Ik heb inmiddels de wijsheid dat we alleen het hier en nu hebben en dat is wat er is, dat geeft rust. En als ik dan toch stiekem naar de toekomst kijk, dan weet ik dat ze hun hart volgen en dat is mooier dan welke vakantie dan ook!